These are fifteen sloka for the worship of Guru representing a gradual increase of the mental power from new moon to full moon. Guru is always worshipped best on Purnima (full moon). Various Guru Jayanti (tithi associated with their enlightenment) are all on Purnima.

आनन्दमानन्दकरं प्रसन्नम्‌ ज्ञानस्वरूपं निजभावयुक्तम्‌।
योगीन्द्रमीड्यं भवरोगवैद्यम्‌ श्रीमद्गुरुं नित्यमहं नमामि॥
ānandamānandakaraṁ prasannam jñānasvarūpaṁ nijabhāvayuktam |
yogīndramīḍyaṁ bhavarogavaidyam śrīmadguruṁ nityamahaṁ namāmi ||

गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुर्गुरुर्देवो महेश्वरः।
गुरुरेव परं ब्रह्म तस्मै श्रीगुरवे नमः॥
gururbrahmā gururviṣṇurgururdevo maheśvaraḥ |
gurureva paraṁ brahma tasmai śrīgurave namaḥ ||

अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानाञ्जनशलाकया।
चक्षुरुन्मीलितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः॥
ajñānatimirāndhasya jñānāñjanaśalākayā |
cakṣurunmīlitaṁ yena tasmai śrīgurave namaḥ ||

अखण्डमण्डलाकारं व्याप्तं येन चराचरम्‌।
तत्पदं दर्शितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः॥
akhaṇḍamaṇḍalākāraṁ vyāptaṁ yena carācaram |
tatpadaṁ darśitaṁ yena tasmai śrīgurave namaḥ ||

ज्ञानशक्तिसमारूढ तत्त्वमालाविभूषित।
भुक्तिमुक्तिप्रदाता च तस्मै श्रीगुरवे नमः॥
jñānaśaktisamārūḍha tattvamālāvibhūṣita |
bhuktimuktipradātā ca tasmai śrīgurave namaḥ ||

मन्नाथः श्रीजगन्नाथो मद्गुरुः श्रीजगद्गुरुः।
ममात्मा सर्वभूतात्मा तस्मै श्रीगुरवे नमः॥
mannāthaḥ śrījagannātho madguruḥ śrījagadguruḥ |
mamātmā sarvabhūtātmā tasmai śrīgurave namaḥ ||

श्रीमत्परं ब्रह्म गुरुं स्मरामि श्रीमत्परं ब्रह्म गुरुं भजामि।
श्रीमत्परं ब्रह्म गुरुं वदामि श्रीमत्परं ब्रह्म गुरुं नमामि॥
śrīmatparaṁ brahma guruṁ smarāmi śrīmatparaṁ brahma guruṁ bhajāmi |
śrīmatparaṁ brahma guruṁ vadāmi śrīmatparaṁ brahma guruṁ namāmi ||

ब्रह्मानन्दं परमसुखदं केवलं ज्ञानमूर्तिम्‌
द्वन्दातीतं गगनसदृशं तत्त्वमस्यादिलक्ष्यम्‌।
brahmānandaṁ paramasukhadaṁ kevalaṁ jñānamūrtim
dvandātītaṁ gaganasadṛśaṁ tattvamasyādilakṣyam |

एकं नित्यं विमलमचलं सर्वधीसाक्षिरूपम्‌
भावातीतं त्रिगुणरहितं सद्गुरुं तं नमामि॥
ekaṁ nityaṁ vimalamacalaṁ sarvadhīsākṣirūpam
bhāvātītaṁ triguṇarahitaṁ sadguruṁ taṁ namāmi ||

नमस्ते नाथ भगवन्‌ शिवाय गुरुरूपिणे।
विद्यावतारसंसिद्ध्यै स्वीकृतानेकविग्रह॥
namaste nātha bhagavan śivāya gururūpiṇe |
vidyāvatārasaṁsiddhyai svīkṛtānekavigraha ||

भवाय भवरूपाय परमात्मस्वरूपिणे।
सर्वाज्ञानतमोभेद भानवे चिद्घनाय ते॥
bhavāya bhavarūpāya paramātmasvarūpiṇe |
sarvājñānatamobheda bhānave cidghanāya te ||

स्वतन्त्राय दयाक्लृप्तविग्रहाय शिवात्मने।
परतन्त्राय भक्तानां भव्यानां भव्यरूपिणे॥
svatantrāya dayāklṛptavigrahāya śivātmane |
paratantrāya bhaktānāṁ bhavyānāṁ bhavyarūpiṇe ||

विवेकिनां विवेकाय विमर्षाय विमर्षिनाम्‌।
प्रकाशिनां प्रकाशाय ज्ञानिनां ज्ञानरूपिणे॥
vivekināṁ vivekāya vimarṣāya vimarṣinām |
prakāśināṁ prakāśāya jñānināṁ jñānarūpiṇe ||

पुरस्तत्पार्श्वयोः पृष्ठे नमस्कुर्यादुपर्यधः।
सदामच्चित्तरूपेण विदेहि भवदासनम्‌॥
purastatpārśvayoḥ pṛṣṭhe namaskuryāduparyadhaḥ |
sadāmaccittarūpeṇa videhi bhavadāsanam ||

त्वत् प्रसादादहं देवं कृतकृतोस्मि सर्वदा।
मायामृत्योर्महापाशात् विमुक्तोस्मि शिवोस्मि च॥
tvat prasādādahaṁ devaṁ kṛtakṛtosmi sarvadā|
māyāmṛtyormahāpāśāt vimuktosmi śivosmi ca||